" تاثیر مخرب الکل بر مغز انسان "




گروهی از پژوهشگران دانشگاه کوئینزلند استرالیا پی بردند الکل، عملکرد صدها ژن موجود در آمیگدالا (نام دو توده زیر قشری مغزی است که تاثیر به سزایی در واکنش‌های هیجانی دارد. ) را به شدت کند می‌کند و سبب ابتلاء الکلی ها به اختلالات رفتاری، افسردگی و بد خوابی می شود.

یافته دانشمندان، علت بی نتیجه ماندن بازپروری اکثر الکلی ها را نشان می دهد. آمیگدالا یکی از کلیدی ترین بخش های سیستم احساسی مغز است که همانند یک واسطه بین پیام های عصبی ورودی و پاسخ های رفتاری عمل می کند.

زیست شناسان باور دارند، این قسمت نقشی اساسی در نیاز مغز به مواد مخدر ایفا می کند. پیش از این، تصاویر فعالیت های مغزی نشان داده بود آمیگدالای افراد الکلی نسبت به مردم عادی فعالیت بیشتری دارد.

پروفسور رزماری کرایگر و دکتر پیتر ویلس، پژوهشگران واحد تحقیقات الکل دانشگاه کوئینزلند تصمیم گرفتند تفاوت عملکرد ژن های آمیگدالا در افراد الکلی و سالم را بررسی کنند.

آنها با بررسی مغز شش فرد الکلی و مقایسه آنها با مغز افراد سالم متوجه شدند هفتصد و هفتاد و دو ژن، عملکرد متفاوتی دارند و از این میان، حدود ۶۶ درصد ژن ها عملکرد بسیار پایین تری دارند. این تغییرات به پایین آمدن کیفیت کارکرد سلول های عصبی، تخریب در سیستم تولید انرژی این سلول ها، سریع تر شدن چرخه شیمیایی الکل در مغز، افزایش آسیب پذیری مغز نسبت به اعتیاد و تغییراتی در ساعت زیستی بدن منجر می شود.

یکی از جالب ترین یافته های پروفسور کرایگر و دکتر ویلس، تاثیر الکل بر ژنی است به نام ژن ساعت3per  که در چرخه ساعت زیستی بدن نقشی اساسی ایفاء می کند. آنها نشان داده اند این ژن در افراد الکلی آسیب های زیادی می بیند و موجب بروز اختلالات خواب و افسردگی می شود. آنها همچنین نشان داده اند یک گیرنده احساسی در آمیگدالا به نام گیرنده «کانابینوید1» که در مقابله با رفتارهای اعتیاد آمیز نقش مهمی بر عهده دارد، عملکرد ضعیفی نشان می دهد.
دانشمندان از تعداد بسیار زیاد ژن های آسیب دیده در مغز افراد الکلی و اثرات گسترده ژن های معیوب شگفت زده شده اند، اما معتقدند آسیب های الکل بر مغز بسیار فراتر از یافته های گروه دانشگاه کوئینزلند است.