برنامه شروع خوب در روز 4 شنبه 92/08/29 با حضور آقایان ابوالفضل شیردل پژوهشگر و درمانگر اعتیاد و آقای مازیار مصرف‌کننده رهاشده از بند اعتیاد از شبکه 3 سیما پخش شد.

در این برنامه به این سؤال که: تفریح چیست؟ آیا کارهایی که به عنوان تفریح انجام می‌دهیم واقعاً تفریح است؟ آیا لذت‌های کاذبی که وجود دارد مثل مواد مخدر واقعاً لذت است پرداخته شد و هر یک از میهمانان از تجربیات و دانش خود پیرامون این موضوع صحبت کردند.

 

ابتدا آقای امیر معافی مجری محترم برنامه از دکتر شیردل سؤال کردند که:

آقای دکتر چند سال است که در این حوضه فعالیت می‌کنید؟

بنده فارق التحصیل پزشکی عمومی هستم و چند سال در این زمینه فعالیت داشتم و از سال 87 رسماً در حوضه اعتیاد فعالیت می‌کنم.

چرا در حوضه اعتیاد وارد شدید و اصلاً چه نگاهی به مسئله اعتیاد داشتید که باعث شد در این زمینه فعالیت کنید؟

معضل فعلی ما در جامعه اعتیاد است که به طور فراگیر جامعه را در بر گرفته و لازم بود که همه در این بحث وارد شویم و تکلیفی بود بر گردن همه.

آقای دکتر از نظر شما تعریف اعتیاد به مواد مخدر چیست؟

لفظ اعتیاد به کلیه مواردی گفته می‌شود که وقتی امری برای انسان تکرار شود و آن فرد نتواند آن تکرار را از خود دور کند و یا انجام ندهد اعتیاد صورت می‌گیرد یعنی شما وابسته یک موادی می‌شوید چه طبیعی چه صناعی و چه ترکیبی، وقتی این امر به صورت مکرر انجام شد و جزء زندگی شما و در جسم و جان شما رسوخ کرد و قادر به ترک آن نبودید اعتیاد صورت گرفته. این یک تعریف عمومی است که البته در ابعاد مختلف قابل بررسی است و فقط مختص به مواد مخدر نیست بلکه هر رفتار تکرارشونده در دسته اعتیاد قرار می‌گیرد.

مازیار خودت را معرفی کن؟

32 سال دارم، 14 سال مصرف‌کننده مواد مخدر بودم، مصرف اصلی‌ام تریاک و شیره بود اما همه نوع مواد را هم امتحان کرده‌ام،5 سال است که از بند اعتیاد آزاد و رها هستم و در رشته راگبی ورزش می‌کنم.

اعتیاد از نظر مازیار چه تعریفی دارد؟

از پیوند بین انسان و مواد مخدر فرزند ناخوانده و ناخلفی به وجود می‌آید به نام اعتیاد. از نظر من و موسسه‌ای که من در آن درمان شدم اعتیاد عادت نیست بلکه جایگزینی است، جایگزینی ماده‌ای بیرونی به جای ماده‌ای که جسم به صورت طبیعی تولید می‌کند.

مازیار چه طور درگیر مواد شد؟

من در اوج نوجوانی مصرف‌کننده شدم و فکر می‌کنم دلیل اصلی‌اش کنجکاوی بیش از حد بود، انرژی زیادی داشتم که می‌خواستم تخلیه کنم و از همه مهم‌تر الگوبرداری اشتباه از کسی که هیچ سنخیتی با او نداشتم، ظاهری زیبا داشت و می‌خواستم که شبیه او باشم.

مازیار آیا مواد برای تو تفریح و لذت بود؟

بار اول فقط کنجکاوی بود، چون بچه‌های محله‌مان را می‌دیدم که یکی‌یکی مصرف‌کننده شده بودند، از 10 نفری که باهم دوست بودیم 8 نفر مصرف‌کننده شده بودند و به حال خوب و جدیدی رسیده بودند. 14 سالم بود که یک روز به خانه یکی از دوستانم دعوت شدم وقتی پیش او رفتم داشت مواد مصرف می‌کرد، چند بار تعارف کرد که من هم مصرف کنم اما قبول نکردم تا بالأخره آخرین بار که تعارف کرد از روی کنجکاوی قبول کردم و برای بار اول مصرف کردم درحالی‌که همیشه از معتاد شدن و مصرف‌کننده شدن می‌ترسیدم. یادم هست که در آن زمان ورزش هم می‌کردم.

آقای دکتر شیردل راجع به پیشگیری چه اقداماتی صورت گرفته؟

من از صحبت‌های آقای مازیار دو نکته را برداشت کردم که می‌خواهم مسئله پیشگیری را با توجه به این دو نکته توضیح بدهم. آقای مازیار در 14 سالگی که اولین تجربه مصرف را پیدا کردند در حالی بوده که به شدت از این مسئله ترس داشته‌اند. گاهی ترس نکته مثبتی است اگر نوجوانان را آگاه کنیم و از طریق این آگاهی از انجام عملی ترس داشته باشند که پایان کار چگونه خواهد بود به پیشگیری از اعتیاد کمک شده.

 در دوره نوجوانی شخصیت انسان شکل می‌گیرد، نوجوانان می‌خواهند روی پاهای خود بایستند و در شرایط بسیار حساسی قرار دارند. به نظر من اگر از دوران طفولیت و مدرسه آموزش دادن و آگاهی دادن درباره تمام مسائل اعتیاد شروع شود خصوصاً ترس که با آگاهی از پایان کار حاصل می‌شود می‌تواند در مسئله پیشگیری بسیار کمک کننده باشد. اگر نوجوان با در اختیار داشتن اطلاعات درست در مقوله اعتیاد از نزدیک شدن به مواد ترس داشته باشد می‌تواند ترمزی باشد در حرکت به سوی اعتیاد.

آقا مازیار وقتی که دوستت تعارف کرد که مواد مصرف کنی نترسیدی؟ نمی‌دانستی عاقبت این کار چیست و یا می‌دانستی و خودت را گول زدی که من با بقیه فرق می‌کنم؟

اصل مسئله اینجا است که اطلاعات و آگاهی هایی که از اطراف به ما می‌رسد در این حد است که فقط می‌گویند: بد است، مخرب است، عاقبت بدی دارد. فقط در همین حد و نمی‌گویند که چرا بد است. کسی که تازه مصرف را شروع کرده جواب می‌دهد که شما که مواد را امتحان نکرده‌اید که می‌گویید بد است من مصرف کرده‌ام بد نیست که هیچ بلکه لذت بسیاری هم دارد و در اوایل مصرف همین طور هم هست. به ما یاد نداده‌اند که از حال طبیعی لذت کافی را ببریم، لذتی که بالاتر از لذت مواد باشد تا نیاز به استفاده از مواد نداشته باشیم. معمولاً کسانی مصرف‌کننده می‌شوند که فوق‌العاده احساسی و عاطفی هستند، اجتماعی و معاشرتی هشتند، شجاع و نترس هستند و ویژگی‌های این‌چنینی دارند. از نظر من کسی در دریا غرق می‌شود که شنا بلد است، به هوای اینکه شنا بلد است به آب می زند. کسی هم که مصرف کننده است همیشه فکر می‌کند که من بلدم، می‌دانم، مصرف‌کننده نمی شوم و معتاد را کسی می‌داند که کنار جوی آب افتاده. او می‌گوید: من یک‌بار مصرف کردم حال بسیار خوبی هم داشت هر وقت بخواهم مصرف می‌کنم و هر وقت نخواهم مصرف نمی‌کنم. برای خود من یک سال طول کشید که مصرف‌کننده دائمی شوم تا یک سال تفریحی بود و هر وقت که می‌خواستم مصرف می‌کردم و هر وقت هم که نمی‌خواستم مصرف نمی‌کردم.

نکته جالبی که وجود دارد این است که در آن زمان هر وقت که روزنامه‌ها را باز می‌کردم تبلیغاتی می‌دیدم با عنوان ترک اعتیاد در 3 ساعت و به این فکر می‌کردم که به فرض اگر معتاد هم شدم می‌توانم 3 ساعته مواد را ترک کنم.

آقای دکتر مازیار در صحبت‌های خود مسئله مهمی را مطرح کرد و آن باورهای غلطی بود که در مقوله درمان اعتیاد در جامعه مطرح است. نظر شما دراین‌باره چیست؟

اجازه بدهید صحبت‌های آقا مازیار را در بحث پیشگیری تکمیل کنم. بعضاً دیده‌ایم در یک خانواده دو نفر هستند که با یک شرایط مشترک زندگی می‌کنند ولی یکی مصرف‌کننده می‌شود و دیگری نه یکی توان نه گفتن را دارد و دیگری ندارد. به نظر من باید افراد را در جامعه به 4 دسته تقسیم کنیم و نباید برای همه افراد جامعه یک نسخه واحد بدهیم، چه در مقوله درمان و چه در مقوله پیشگیری. از نظر روانشناسی افراد به دو دسته درون‌گرا و برون‌گرا تقسیم می‌شوند و هر کدام از این‌ها هم به دو دسته باثبات و بی‌ثبات تقسیم می‌شوند، این افراد از نظر شخصیتی کاملاً باهم متفاوت هستند. یک نفر امر پذیر است و هرچه به او می‌گویند قبول می‌کند و یک نفر امر پذیر نیست و دوست دارد رهبر باشد، آموزشی که به این دو داده می‌شود باید باهم متفاوت باشد. اگر بارها شنیده‌ایم که چرا در یک خانواده یک فرزند معتاد می‌شود و یکی نمی‌شود جای تأمل و کاوش دارد و باید از این منظر هم به مسئله نگاه کرد.

و این مقوله تبلیغات درمان‌های سریع اعتیاد هم که بسیار رایج و زیاد است، منجر به ایجاد باورهای غلطی در جامعه درباره درمان و ترک اعتیاد شده.

به نظر شما آیا واقعاً درمان‌های راحت و سریع هم و جود دارد که جواب بدهد؟

روش‌های درمان سریع و راحت وجود دارد اما هیچ‌کدام جواب نمی‌دهند. داشته‌ام مراجعینی که به این روش‌های یک روزه، سه روزه و... درمان شده‌اند و دوباره به مواد بازگشت کرده‌اند چون از نظر جسمی و روانی مشکل داشته‌اند. چه طور می‌شود جسمی که 20 سال با مواد درگیر بوده دو روزه درمان شود؟ گفته‌اند:  زمانی که برای درمان اعتیاد یک فرد لازم است  بر ابر است با مدت زمانی که او معتاد بوده ضربدر دو یا سه یعنی اگر یک فرد 10 سال مصرف‌کننده بوده برای درمان 20 یا 30 سال زمان لازم دارد که هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی درمان شود.

با توجه به صحبت‌های شما پس هیچ فرد مصرف‌کننده‌ای درمان نمی‌شود؟

به تعبیری باید بگویم که همین طور است. یک انسان باید بداند که وقتی دچار عارضه‌ای شد طبیعت بدنش تغییر می‌کند. یک مصرف‌کننده شیشه در اوج لذت قرار می‌گیرد که یک انسان عادی هیچ‌گاه این لذت را تجربه نمی‌کند در واقع زندگی روزمره به او چنین تجربه‌ای را نمی‌دهد مگر در صورت مصرف مواد یعنی در صورت مصرف مواد لذت کاذبی ایجاد می‌شود که اگر تکرار شود عادت می‌شود که بعد از ترک، لذت‌های روزمره مثل مسافرت، جشن و شادی و... این لذت را ندارد و زندگی عادی برایش کسالت‌آور می‌شود و اگر بعد از درمان پیشگیری نکند ممکن است که دوباره بازگشت کند.

آقا مازیار شما با توجه به اینکه 14 سال مصرف‌کننده بوده‌اید و 5 سال است که رهاشده‌اید نظرتان درباره فرمایشات آقای دکتر چیست؟ به عبارتی مازیار در حال حاضر برای مواد مصرف نکردن مراقب خودش است و فشاری را تحمل می‌کند؟

در حال حاضر پزشکان و متخصصان بسیاری هستند که در زمینه درمان اعتیاد فعالیت می‌کنند و شاید در سال صدها نفر را به روش خودشان و به قول خودشان درمان کنند اما به جرئت می توانتم بگویم که از این صدها نفر نمی‌توانند یک نفر را به عنوان نمونه درمان شده مطرح کنند. اصلاً موضوع مواد مصرف نکردن مطرح نیست، به این روش‌ها یک نفر موفق می‌شود که مواد مصرف نکند اما حالش خوب نیست، عصبانی است، خوابش تنظیم نیست و توانایی انجام هیچ کاری را ندارد و هزاران مشکل دیگر، در این شرایط همان بهتر که مواد مصرف کند.

چرا این اتفاق می‌افتد؟

به نظر من و موسسه‌ای که من در آن درمان شدم سیستمی در بدن هر انسان وجود دارد که با مصرف بی‌رویه مواد مخدر این سیستم از کار می‌افتد و تا زمانی که راه‌اندازی نشود و دوباره شروع به کار نکند هیچ مصرف‌کننده‌ای امکان ندارد که قطع مصرف بشود و تا آخر عمر از مسئله اعتیاد بیمه شود.

 

ادامه دارد... .

ارسال خبر(از طریق لینک ارسال خبر سایت) توسط: مسافر امیر مصطفی

منبع: وبلاگ نمایندگی قزوین